|
Aangepaste procedures ontwikkelen om te meten wat echt telt, dat
was het opzet van het doctoraatsonderzoek van ir. Christof Olivier van
de vakgroep Informatietechnologie van de Universiteit Gent. En wat echt
telt is de werkelijke blootstelling aan elektromagnetische straling.
Beschermen tegen overmatige blootstelling aan elektromagnetische straling
Sedert
een tiental jaar schieten basisstations voor mobiele communicatie (o.a.
gsm-masten, maar bvb. ook stations voor UMTS, en andere draadloze
communicatietechnologieën) als paddestoelen uit de grond. Om de
bevolking te beschermen tegen overmatige blootstelling aan
elektromagnetische straling, werd er door verschillende autoriteiten
een regelgevend kader uitgewerkt. Standaardisatie-organisaties hebben
op hun beurt verschillende berekenings- en meetprocedures ontwikkeld,
om dit regelgevend kader praktisch op te leggen.
“De
huidige normen, standaarden en meetprocedures zijn echter gebaseerd op
worst-case scenario’s i.p.v. op de werkelijke blootstelling”, zegt ir.
Olivier. Dat betekent dat naast de medische veiligheidsmarges, die de
onzekerheid over de impact van straling op het menselijk lichaam moeten
dekken, er nog een extra marge bijkomt. Voor verder – ook medisch –
onderzoek en beleid is het nuttig een beter zicht te hebben op de
werkelijke blootstelling.
In zijn doctoraat beschrijft
Olivier op welke manier dat inzicht bekomen kan worden. Zo moet de
variatie van de straling in de tijd beter gekarakteriseerd worden, moet
er op verschillende posities gemeten worden, en moeten enkele extra
variabelen in de metingen opgenomen worden. Eén van de resultaten van
het doctoraat is dan ook de ruimtelijke verdeling van de blootstelling
in verschillende omgevingen (stedelijk, binnenshuis, buitenshuis) door
middel van een analytische modellering van de opname van de
elektromagnetische straling in het menselijk lichaam onder complexe
omstandigheden.
Veiligheidszone afbakenen
Daarnaast
ontwikkelde Olivier een eenvoudige berekeningsmethode om een
veiligheidszone rond basisstationantennes af te bakenen, en stelt hij
een praktische procedure voor om na te gaan of de aanwezige
blootstelling zelfs onder de slechtst mogelijke omstandigheden aan de
normen voldoet. De combinatie van eenvoudige simulaties en breedband-
en frequentie-selectieve metingen zorgen voor een meetprocedure die
accurate resultaten genereert, en tegelijk slechts beperkte middelen en
meettijd vergt.
Bron: Envirodesk
|
Nieuws 